Profesor i pisac Emil Vlajki za “Glas Srpske”: Ženama pripada budućnost
![](https://cdn.glassrpske.rs/slika/2020/07/750x500/20200706000732_323816.jpg)
U nekoj, ne baš dalekoj budućnosti, žene preuzimaju vlast, tjeraju muškarce iz politike. To je urađeno s ciljem da se potisne muška dominacija koja je, budući da je muškoj populaciji gotovo sva vlast u rukama, čovječanstvu nanijela mnogo zla.
Fokus je i na genetskom inženjeringu, i stvaranju novih vrsta. Želim da čitaoci shvate da će se jednog dana susresti s takvim vrstama o kojima pišem i da ih ne odbacuju, već da ih razumiju.
Rekao je ovo profesor i pisac Emil Vlajki u razgovoru za “Glas Srpske”, opisujući sadržaj svog novog naučnofantastičnog romana “Magdalenija”, koji je dostupan u prodaji na kioscima “Minutica”. Recenzent romana je književnik Ranko Pavlović.
- Dominacija žena koje preuzimaju kormilo vlasti, prerasta u suprotnost ideji na čijim osnovama se začela, postaje totalitarna, i opasnija za opstanak ljudske civilizacije nego ratovi vođeni u prethodnom istorijskom periodu - dodaje Vlajki.
GLAS: Zašto su u Vašim posljednjim romanima glavni likovi žene?
VLAJKI: Žene su genetski savršenije od muškaraca. Komunikativnije su i sigurno bi bolje upravljale društvom. Njima pripada budućnost što se sve više pokazuje u savremenom svijetu.
GLAS: Kako biste opisali društveno uređenje u ovom romanu?
VLAJKI: Pod geslom da se matrijarhat uspostavlja kako bi žene koje daju život novim ljudskim jedinkama i othranjuju ih oduzele vlast muškarcima koji ih šalju u rat da ginu, što je posebno naglašeno u prethodnom romanu “Žena koja je vjerovala da je Marija Magdalena”, one muškarcima, na matrici totalitarističkih sistema i šovinističkog odnosa prema drugom rodu, oduzimaju sva prava, marginalizuju ih i praktično pretvaraju u svojevrsno savremeno roblje. U matrijarhalnom društvu dešava se sve ono što se dešavalo u nacističkoj Njemačkoj - diskriminacija, protjerivanje, stvaranje koncentracionih logora, spaljivanje “nepodobnih” knjiga i eksperimentisanje s ljudima kroz genetske manipulacije.
GLAS: Koji su glavni likovi romana?
VLAJKI: U knjizi postoje četiri glavna lika: Majra, njen otac koji je ujedno i narator, Čovčim koji je hibridna ličnost - kombinacija dvije trećine čovjeka i jedne trećine čimpanze, i Rebeka, nakon Tilde Koen, druga predsjednica države, koja je iskompleksirana osoba, patološki mrzi muški rod. Imamo i dvije ličnosti koje su uticale na tok radnje. To je genetičarka Lisenka, koja je jedna od majki Čovčima i nema nikakvih moralnih skrupula prilikom stvaranja hibrida, a tu je i Brajan, homoseksualac i nacista u duši i po djelima. Važna je uloga Svevišnjeg, koji upravlja sudbinom svih predsjednica ove matrijarhalne države i daje im nadnaravne moći.
GLAS: Takva situacija u društvu dovela je do sukoba između muškaraca i žena?
VLAJKI: Da. To se vidi i po strukturi ovog romana koji ima tri dijela. U prvom, pod naslovom “Monstrumi”, opisuje se matrijarhalni totalitarizam kome je Majra u najvećoj mjeri doprinijela. Posebno se ističe život hibrida nastalih ukrštanjem ljudskih i životinjskih vrsta. Drugi dio, “Slom”, govori o protivrječnostima u Magdaleniji koje dovode do raspada društva. Majra radikalno mijenja stavove i počinje se, uz pomoć muškaraca i hibrida, boriti protiv ove, krajnje bolesne, zajednice. Treći dio, “Ništavilo života”, opisuje građanski rat koji zahvata državu i koji se završava pobjedom antitotalitarnih snaga sa Majrom na čelu.
GLAS: Da li je završetak rata riješio sve probleme u tom društvu?
VLAJKI: Nije. Nakon svakog sukoba, pravi rat za izgradnju humanijeg društva tek počinje. U ovoj knjizi, narod, pun predrasuda, opire se novim, ljudskim vrstama koje su nastale manipulacijama gena. Ovaj otpor, prepun rasizma i zlobe, uzrokuje tragedije koje doživljavaju hibridi koji umiru jedan za drugim. Posebno se iskazuje zla kob koja pogađa Majru i Čovčima kojima je njihova, međusobna, ljubav ravna smislu njihovog postojanja.
GLAS: Iako je u tom društvu osnovni odnos lezbejski, ipak se stvaraju i heteroseksualne veze.
VLAJKI: Naravno. Iskrsavaju i istinske ljubavi jedinki suprotnih polova. Najupečatljiviji primjer za to je ljubav koja je naprosto “planula” između Majre i aboridžina (pobunjenika) Smita. No, istinsku ljubav Majra pronalazi u hibridu Čovčimu (kao u bajci “Ljepotica i zvijer”). Ta istinska ljubav, bila je vrijedna njenog života, djevojke koja je poslije Rebekine smrti došla na čelo države i okončala rat.
Korona
GLAS: Da li pripremate nešto novo?
VLAJKI: Završavam roman koji će se zvati “Ljubav i smrt u doba korone”. U njemu pokazujem da je korona politički virus koji se iskorištava u različite neljudske svrhe.
Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i Twitter nalogu.