“Burna vremena” Marija Vargasa Ljose uskoro pred čitaocima na srpskom jeziku
![](https://cdn.glassrpske.rs/slika/2020/06/750x500/20200602231408_319800.jpg)
BANjALUKA - Roman “Burna vremena” čiji je autor dobitnik “Nobelove nagrade” Mario Vargas Ljosa biće objavljen na srpskom jeziku u izdanju beogradske “Lagune”.
- Malo je reći da nas je Mario Vargas Ljosa svojim romanom “Burna vremena” iznenadio. Oslanjajući se tematski na “Jarčevu feštu”, u poznim stvaralačkim godinama napisao je zasigurno jedan od svojih najboljih romana. Nakon vojnog udara koji je pukovnik Karlos Kastiljo Armas izveo 1954. godine u Gvatemali uz finansijsku i logističku pomoć Sjedinjenih Američkih Država, produbila se kriza u odnosima Istoka i Zapada čije se posledice po Latinsku Ameriku osećaju i danas – navodi izdavač.
Na scenu romana stupaju tri žene: Marta Borero Lamas (istovremeno tragična žrtva i dželat političko-špijunskih afera, osvetnica i oportunista), Marija Kristina Vilanova (obrazovana žena naprednih ideja, savjetnica i supruga predsjednika Gvatemale Hakoba Arbensa) i Odilija Palomo (zakonita supruga diktatora Kastilja Armasa, žena koja se bori za lični interes). U njihovim sudbinama ogledaće se sudbine svih latinoameričkih naroda.
- Ne hajući da se zameri političkim moćnicima, Mario Vargas Ljosa je, vešto pretvarajući istorijske ličnosti u književne likove, napisao snažan, svež, pikantan, dinamičan roman koji gotovo proročki upozorava na ono što nas čeka ako podlegnemo populizmu, medijskoj manipulaciji, mačizmu, autoritarnosti i reciklaži prevaziđenih političkih rešenja - primjećuje izdavač.
Mario Vargas Ljosa rodio se u Arekipi, u Peruu 1936. godine. Iako je u Pjuri izvedena jedna njegova drama i objavljena zbirka priča Šefovi, koja je dobila nagradu “Leopoldo Alas”, postao je poznat poslije objavljivanja romana “Grad i psi”, za koji je dobio Nagradu Kratke biblioteke kuće “Seih Baral” 1962. i Nagradu kritike 1963. godine.
Njegov drugi roman “Zelena kuća”, objavljen 1965, dobio je Nagradu kritike i Međunarodnu nagradu Romulo Galjegos. Potom je objavio dramska djela (“Gospođica iz Takne”, “Kati i nilski konj”, “La Čunga”, “Ludak sa balkona” i “Lijepe oči, ružne slike”), studije i eseje (kao “Neprekidna orgija”, “Istina o lažama” i “Izazov nemogućeg”), sjećanja (“Riba u vodi”), priče (“Štenad”).
Autor je romana “Razgovor u katedrali”, “Pantaleon i posjetiteljke”, “Tetka Hulija i piskaralo”, “Rat za smak svijeta”, “Povijest o Majti”, “Ko je ubio Palomina Molera?”, “Pripovjedač”, “Pohvala pomajci”, “Lituma u Andima”, Jarčeva fešta” i “Raj na drugom ćošku”.
Dobitnik je najvažnijih književnih nagrada, kao što su nagrada “Servantes”, “Princ Asturije”, “PEN/Nabokov” i “Grinzane Cavour”. Nobelovu nagradu za književnost dobio je 2010. godine.
Rani radovi
Ljosina posvećenost društvenim promjenama ogleda se u njegovim ranim romanima, esejima i dramama. Na njegova djela najveći uticaj je imao njegov život u Peruu. Tokom svog odrastanja četrdesetih godina 20. vijeka otkriva svoju naklonost pisanju, a inspiraciju je vidio u diktaturi koja je ograničavala osnovna ljudska prava.
Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i Twitter nalogu.