U srijedu tri godine od smrti Bate Živojinovića
![](https://cdn.glassrpske.rs/slika/2019/05/750x500/20190520231852-284640.jpg)
Beograd - U srijedu, 22. maja, navršava se tri godine od smrti legende srpskog i jugoslovenskog glumišta Velimira Bate Živojinovića.
Bata Živojinović je preminuo 22. maja u 82. godini života od moždanog udara u bolnici Sveti Sava u Beogradu, a sahranjen je 6. maja 2016. godine, u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu. Velimir Bata Živojinović rođen je u selu Koraćica pod Kosmajem, 5. juna 1933. godine. Bio je jugoslovenski i srpski pozorišni, televizijski i filmski glumac. Na filmskom platnu debitovao je 1955. godine u filmu “Pesma sa Kumbare”.
Glumio je u oko 400 filmova, među kojima je i 17 vesterna snimljenih u Njemačkoj za koje se gotovo i ne zna. Snimao je filmove u kojima je igrao glavne uloge na prostorima svih bivših jugoslovenskih republika. Ovo ga, vjerovatno, čini jugoslovenskim i srpskim glumcem sa dosada najviše odigranih uloga u cjelokupnoj glumačkoj karijeri
Jedan je od rodonačelnika takozvanog “crnog talasa” u jugoslovenskom filmu, nastalog početkom šezdesetih godina 20. vijeka, u kojima je kontinuirano nastupao sve do kasnih sedamdesetih godina.
Paralelno sa njima, igrao je i u partizanskim filmovima u kojima se proslavio tokom šezdesetih i sedamdesetih godina prošlog vijeka, a jedan od njih, “Valter brani Sarajevo” donio mu je veliku popularnost u Kini.
Kontinuiranu filmsku karijeru, zbog koje napušta pozorište, započeo je epizodama u “Vlaku bez voznog reda” iz 1959. godine i “Ratu” iz 1960. godine. Oba ostvarenja je režirao Veljko Bulajić, u čijim će skoro svim kasnijim filmovima Bata Živojinović igrati glavne uloge.
Živojinović je glumio i heroje i zlikovce, a lako je prelazio iz uloge glavnog u ulogu sporednog lika. Poznate su njegove uloge u filmovima, poput “Kozare”, “Bitke na Neretvi”, a tokom osamdesetih godina prošlog vijeka, Živojinović je parodirao na svoju sliku akcionog heroja ulogama u nizu lakih komedija.
Bio je, kako je sam isticao u medijima, dobar prijatelj sa doživotnim predsjednikom SFR Jugoslavije Josipom Brozom Titom.
Živojinović je bio inicijator, osnivač i prvi predsjednik Udruženja filmskih glumaca Srbije. Svojevremeno je obvavljao funkciju direktora filmskog programa Slobodarskih svečanosti u Sopotu.
Svoj talenat za glumu otkrio je sa 15 godina, zahvaljujući rediteljki Soji Jovanović koja ga je pozvala da se pridruži Akademskom pozorištu u Beogradu, gdje je povremeno radio kao scenski radnik, a ponekad i kao statista.
Umjesto klasične gimnazije, pohađao je naizmjenično srednje glumačke škole u Nišu i Novom Sadu. Na četvrtoj, posljednjoj godini Srednje glumačke škole u Novom Sadu, pokušao je da se upiše na Pozorišnu akademiju u Beogradu, ali je bio odbijen, baš kao i sljedeće godine.
Tih godinu dana se bavio najrazličitijim poslovima kako bi preživio. Radio je kao milicioner, moler, stolar i kao izvršitelj u opštini Vračar. Kasnije, kao već potpuno ostvaren glumac, nekoliko puta je u intervjuima potvrdio da su mu to sve bila dragocena iskustva koja je zdušno koristio u tumačenju uloga.
Iako je u to vrijeme dobio ponudu za stalni angažman od Crnogorskog narodnog pozorišta u Titogradu, uz majčinu podršku i na njeno insistiranje odlučio je da ponovo konkuriše na beogradskoj Pozorišnoj akademiji.
Konačno je primljen iz trećeg pokušaja, 1954. godine kada započinje jedna od najvećih i najuzbudljivijih glumačkih karijera na ovim prostorima.
U Beogradskom dramskom pozorištu, koje se tada zvalo “Savremeno pozorište”, igrao je više godina. Imao je po 300 angažmana godišnje.
Osim glume, bavio se i politikom. Od početka devedesetih godina bio je poslanik Socijalističke partije Srbije u nekoliko mandata, a 2002. godine bio je kandidat SPS-a na republičkim predsjedničkim izborima u Srbiji.
Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i Twitter nalogu.